Ποιοί μιλάνε για Δημοκρατία..;

Εμπνευσμένοι/- ες από το νέο κείμενο της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, που καταγγέλει τη Ρ.Α.Σ- Ε.Α.Α.Κ και την ΑΡ.ΕΝ Πολιτικού για το κάλεσμα σε Γενική Συνέλευση προκειμένου να οριστεί η ημερομηνία και ο χώρος των φοιτητικών εκλογών.

«Με την κίνηση αυτή το μόνο που καταφέρνουν είναι να πετύχουν αυτό που πραγματικά θέλουν: να τινάξουν δηλαδή τις προσπάθειες για διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών στον αέρα.»

  • Η Κ.ΕΦ.Ε, συνεδρίασε 5 φορές για να καταλήξει σε νέα ημερομηνία και μέρος των φοιτητικών εκλογών που αναβλήθηκαν. Οι 4 από τις 5 πολιτικές δυνάμεις που συμμετείχαν στην κουβέντα των συνεδριάσεων συμφωνούσαν στην ημερομηνία: Τετάρτη 25 Μάη. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ήταν η μόνη που διαφώνησε και αντιπρότεινε τη Γραμματεία, Πρυτανεία, Βιβλιοθήκη. Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις έκαναν πίσω και εξέτασαν το ενδεχόμενο της Γραμματείας. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ το απέρριψε. Εξετάστηκε τη Δευτέρα το ενδεχόμενο της αίτησης του χώρου της Πρυτανείας για Τετάρτη 1ηΙουνίου. Όταν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κλήθηκε να υπογράψει έγγραφη αίτηση Κ.ΕΦ.Ε., αρνήθηκε να υπογράψει και σηκώθηκε κ’ έφυγε.

«1. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αρνούμαστε να γίνουμε συνένοχοι στην άνευ λόγου διάλυση της ΚΕΦΕ. »

  • Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι η μόνη υπεύθυνη για τη διάλυση της Κ.ΕΦ.Ε με βάση τα τελευταία δεδομένα είναι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ο Φοιτητικός Σύλλογος για ευνόητους λόγους δεν μπορεί να κάνει εκλογές εν μέσω εξεταστικής ώστε να μπορέσει αυτή να κάνει εκλογές βίας και νοθείας.

«2. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αρνούμαστε να συμμετέχουμε σε μια ΓΣ που συγκαλείται εν κρυπτώ και παρανόμως, καταστρατηγώντας όλες τις κεντρικές διατάξεις του καταστατικού (συγκαλείται σε λιγότερο από 24 ώρες ενώ πρέπει να περάσει τουλάχιστον 1 εβδομάδα, δεν έχει ψηφιστεί από το ΔΣ, καθώς από την παραμονή των εκλογών της 18ης Μαΐου το ΔΣ έχει διαλυθεί).»

  • Μάλλον για να έγιναν ανακοινώσεις και για να έχουν βγει υλικά που καλούν σε Γ.Σ. δεν συγκαλείται εν κρυπτώ απλά η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ επιλέγει για ακόμα μία φορά να μην συμμετέχει. Το καταστατικό ορίζει ότι νόμιμο είναι και το αποτέλεσμα μίας Γενικής Συνέλευσης το οποίο καταφέρνει να συγκεντρώσει την απαρτία.

«3. Αρνούμαστε να συμμετέχουμε σε μια ΓΣ στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο δεν θα έχουν οι φοιτητές του τμήματός μας αλλά οι εξωπανεπιστημιακοί και οι «μπάχαλοι» φίλοι των ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ. »

  • Ας ενημερώσει κάποιος τη νεολαία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι αυτοί που χτυπήθηκαν κατά την περιφρούρηση του κτηρίου ΝΟΠΕ στις 18 Μάη ήταν σχηματίες της ΕΑΑΚ από τη Νομική και το Οικονομικό, και άρα μάλλον δεν έχουμε σχέση με τα στοιχεία που αναφέρουν. Επίσης ενημερωτικά, στη Γ.Σ. θα συμμετέχουν ΟΛΕΣ οι πολιτικές δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο Φ.Σ. Πολιτικού εκτός της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ βεβαίως- βεβαίως.

«4. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΦΥΣΙΚΑ και δεν αποδεχόμαστε το προαποφασισμένο αποτέλεσμα της παράνομης αυτής ΓΣ.»

  • Ναι γιατί σε όλες τις συνεδριάσεις της Κ.ΕΦ.Ε, κατά τις οποίες όλες οι πολιτικές δυνάμεις ήταν ομόφωνες για την ημερομηνία και το χώρο, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ λογάριαζε πολύ το τι έλεγαν.

   Η δημοκρατία του συλλόγου διασφαλιζόταν πάντα, και θα εξακολουθεί να διασφαλίζεται από τους ίδιους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες, από τα ίδια τα αγωνιστικά κομμάτια στο εσωτερικό του. Αυτά τα κομμάτια που έχουν αντιμετωπίσει την καταστολή μνημονιακών κυβερνήσεων, Φορτσάκηδων και μπράβων της μεγάλης μπλε παράταξης. Τι να μας πουν για δημοκρατία λοιπόν αυτοί που έφερναν μπράβους στις εκλογές, τι να μας πουν για δημοκρατία αυτοί που στους κόλπους τους εκτρέφουν φασίστες- χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Κασιδιάρης ως μέλος της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ-, τι να μας πουν για δημοκρατία αυτοί που απαξιώνουν με κάθε πιθανό τρόπο τις διαδικασίες του συλλόγου, από τις Γενικές Συνελεύσεις μέχρι και τα Διοικητικά Συμβούλια στα οποία χαίρονται να έχουν 3 έδρες χωρίς να πατάνε.

    Μαυρίζουμε τις ιδιοκτησιακές λογικές και γυρίζουμε την πλάτη σ’ αυτούς που βάζουν να κάνουν τη βρώμικη δουλειά, ΟΝΝΕΔίτες που δεν είναι πλέον φοιτητές Πολιτικού. Ο Φοιτητικός Σύλλογος Πολιτικού θα πάρει την κατάσταση στα χέρια του, θα απαντήσει με τη μαζική του παρουσία στη Γενική Συνέλευση αύριο Τετάρτη στις 14:00 μ.μ. στο αμφιθέατρο 16, για να ορίσει ο ίδιος πότε και που θα γίνουν οι φοιτητικές εκλογές του.

ΡΑΣ  ΕΑΑΚ

ΑΡ.ΕΝ. Πολιτικού &

ανένταχτοι/-ες αγωνιστές/ -τριες

ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ…

Όπως  είναι γνωστό σε όλους/ όλες, την Τετάρτη  18 Μαΐου διεξήχθησαν πανελλαδικά οι φοιτητικές εκλογές  σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει δυστυχώς για την περίπτωση του συλλόγου μας, και ενώ παρακάτω θα εξηγηθεί γιατί είναι σημαντικό ένας σύλλογος να μπορεί να ψηφίζει στις εκλογές ανεμπόδιστος και δημοκρατικά, για εμάς έχει σημασία να αποσαφηνιστούν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα χθες στη σχολή μας και οδήγησαν στην ακύρωση των εκλογών καθώς πολλά ακούγονται και μάλιστα ψευδή.

Η αλήθεια είναι  ότι  η  «υπεύθυνη»  -όπως αυτοαποκαλείται- δύναμη  ΔΑΠ-ΝΔΦΚ κρατάει στα χέρια της  το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη μη πραγματοποίηση της εκλογικής διαδικασίας  και αυτό διότι αποφάσισε μόνη της να αποχωρήσει από τη διαδικασία και να σταματήσει τις εκλογές, αντιμετωπίζοντας το Φοιτητικό Σύλλογο Πολιτικού σαν να είναι το μαγαζάκι της  που μπορεί να το διευθύνει όποτε και όπως επιθυμεί. Αποτελεί γεγονός ότι και κατά τη διάρκεια του προεκλογικού Δ.Σ αλλά και των εκλογών (όσο κράτησαν) η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συνεχώς έβαζε εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή των παραπάνω,  αφήνοντας  λοιπόν μια αίσθηση ότι δεν την ενδιέφερε διακαώς να γίνει μια υγιής διαδικασία και τα αποτελέσματα της. Επίσης κανείς δε θα αποκρύψει ότι όντως υπήρξαν επεισόδια κατά τη διάρκεια της ημέρας και στο σύλλογο μας και στο υπόλοιπο κτίριο αλλά αυτά μάλλον φαίνεται να βόλεψαν τη πρώτη δύναμη του Πολιτικού να διαλύσει αυτοβούλως μία από τις μαζικότερες διαδικασίες του Φ.Σ μας.

 Για να πάρουμε τα πράγματα όμως απ’ την αρχή. Μαθαίνοντας ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έχει φέρει μπράβους στη Νομική η εκλογική διαδικασία σταμάτησε δικαιολογημένα μέχρι να πληροφορηθούμε ότι ήταν ασφαλές να συνεχίσει. Στη συνέχεια, άτομο που δεν ανήκει στο σύλλογο μας ήρθε σε διαμάχη με μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ενώ αυτό αποχώρησε, η πρόταση  της ΔΑΠ ήταν να φέρει τους γνωστούς φουσκωτούς μας φίλους από τα ΤΕΦΑΑ να διασφαλίσουν αυτοί τις εκλογές, –οι οποίοι στη σχολή τους έχουν απειλήσει με μαχαίρια συνδικαλιστές αριστερού χώρου-  πράγμα που φυσικά δεν έγινε δεκτό καθώς κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τη δημοκρατικότητα  και την ανεπηρέαστη ελεύθερη έκφραση του κόσμου του Πολιτικού που θέλουμε να χαρακτηρίζει τις διαδικασίες μας. Στο αποκορύφωμα φτάσαμε όταν στη σχολή μπήκε μία ομάδα που δεν ανήκε στον κόσμο του συλλόγου, η οποία και κατεστάλη από άτομα των συλλόγων της Νομικής και του Οικονομικού και δεν συνέτρεχε λοιπόν λόγος για τη μη διεξαγωγή των εκλογών(πράγμα που επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι άλλες δύο σχολές του ΝΟΠΕ συνέχισαν την εκλογική διαδικασία χωρίς πρόβλημα). Η ΔΑΠ- ΝΔΦΚ αποχώρησε αμέσωςπαίρνοντας μαζί τα τετράδια με τα πρακτικά της διαδικασίας, και επέστρεψε μετά από πολλή ώρα για να ανακοινώσει ότι οι εκλογές δεν θα γίνουν, λες και είναι δική της απόφαση εάν και πότε θα εκφραστεί πολιτικά μέσω της ψήφου ένας ολόκληρος σύλλογος.

Συνολικά η στάση της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ μάλλον κάτι υποδεικνύει. Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω η δύναμη αυτή έβαζε κωλύματα και κατά τη διάρκεια του προεκλογικού Δ.Σ., αλλά και των εκλογών. Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομα τους, η κατάσταση για τους γαλάζιους μας φίλους δεν τους πήγαινε και πολύ καλά τη φετινή χρονιά, θες 2 φορές εκλογές του κόμματος, θες διάλυση της ΟΝΝΕΔ, αυτό πάντως φάνηκε. Και φάνηκε επίσης ότι πέρα από τα προβλήματα στο εσωτερικό της, άρχισε να φοβάται. Άρχισε να φοβάται ότι κάτι έχει αρχίσει να κινείται στο φοιτητικό σύλλογο Πολιτικού, άρχισε να βλέπει μία μαχητική αριστερά να ενώνεται και έχασε το επιχείρημα της διασπασμένης αριστεράς που χρησιμοποιούσε προκειμένου να συσπειρώσει κόσμο. Φοβάται εν τέλει, τα ίσως μικρά ίσως μεγάλα, ρήγματα που θα δημιουργούσε, μάλλον, το κοινό αγωνιστικό ψηφοδέλτιο της ΡΑΣ- ΕΑΑΚ & ΑΡΕΝ και αυτή την αριστερά που με τα μάτια στραμμένα στους συλλόγους και στην ανασυγκρότηση αυτών, τους απειλεί γιατί προσπαθεί να δημιουργήσει μία νέα φοιτητική ταυτότητα, μία νέα φοιτητική καθημερινότητα, κόντρα στο lifestyle των μπουζουκιών αντί της πολιτικής, των πελατειακών σχέσεων αντί της συναδελφικής αλληλεγγύης. Φοβάται αυτή τη φοιτητική ριζοσπαστική αριστερά που πάντα διασφάλιζε και πάντα θα διασφαλίζει τις συλλογικές διαδικασίες των συλλόγων και το δικαίωμα των φοιτητών να εκφράζονται μέσα απ’ αυτές και να διεκδικούν.

Για εμάς οι εκλογές και κάθε άλλο όργανο των φοιτητικών συλλόγων, αποτυπώνουν συσχετισμούς στο εσωτερικό αυτών και καμία πολιτική δύναμη δεν έχει το δικαίωμα να τις υπονομεύει. Οι συλλογικές διαδικασίες δεν είναι τσιφλίκι καμιάς ΔΑΠ για να τις χρησιμοποιεί εργαλειακά και ιδιοκτησιακά, και δεν μπορεί να κρίνει αυτή πότε τη συμφέρει να κάνει εκλογές και πότε όχι. Είναι στο χέρι όλων μας, να διασφαλίζουμε ότι οι φοιτητές/-τριες θα μπορούν να αποφασίζουν συλλογικά και με δημοκρατικό τρόπο γυρίζοντας την πλάτη σ’ αυτούς που μία σειρά από φορές έχουν αποδείξει ότι το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να θυματοποιούν τους εαυτούς τους επειδή δεν παρεμβαίνουν πολιτικά, να φέρνουν μπράβους όταν ζορίζονται, να εξαφανίζονται από τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες οφείλουν να λογοδοτούν στους συλλόγους. Καμία σκέψη για μη διεξαγωγή των εκλογών, καμία διεξαγωγή εκτός χώρου ασύλου, οι εκλογές να γίνουν άμεσα στο χώρο που οι φοιτητές/-τριες ζουν και συγκροτούνται πολιτικά και κοινωνικά.

Τα συμβάντα των φετινών φοιτητικών εκλογών μας δείχνουν περισσότερο από ποτέ, όχι μόνο ότι δεν πρέπει να απέχουμε από οποιαδήποτε μάχη του φοιτητικού κινήματος, μέρος του οποίου είναι και οι εκλογές, αλλά και ότι κανένα άκυρο, κανένα λευκό δεν λαμβάνεται υπόψιν από τη ΔΑΠ- ΝΔΦΚ, και δεν αλλάζει συνολικά την κατάσταση του φοιτητικού συνδικαλισμού. Απέναντι σε τέτοιου τύπου μεθοδεύσεις και πρακτικές δεν πρέπει κανείς να μείνει αμέτοχος, δεν πρέπει κανείς να λείψει από τις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν την επόμενη εβδομάδα, δεν πρέπει κανείς να δώσει λευκή επιταγή σ’ αυτούς που το παίζουν νταβαντζήδες του συλλόγου μας. Σ’ αυτές τις εκλογές απαντάμε με τη συμμετοχή μας, με την αριστερή, αγωνιστική μας ψήφο, με τη διασφάλιση της εκλογικής διαδικασίας με δημοκρατικούς όρους.

  Μαυρίζουμε αυτούς που νομίζουν ότι μπορούν να μας φιμώσουν μέσα από αυτή τη νοοτροπία και πολιτική πρακτική, μαυρίζουμε αυτούς που ενδιαφέρονται μόνο για την αναπαραγωγή του μαγαζιού τους, εκφυλίζοντας τις διαδικασίες τους συλλόγου.

ΡΑΣ  ΕΑΑΚ

Αρ. Εν. Πολιτικού

& ανένταχτοι/-ες αγωνιστές/ -τριες

Δελτίο Τύπου για τα γεγονότα στην εκλογική διαδικασία του Φοιτητικού Συλλόγου Πολιτικού.

Χτές, 18 Μάη, από την αρχή της εκλογικής διαδικασίας στο Φοιτητικό Σύλλογο του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης (Πολιτικό Νομικής), η πρώτη δύναμη του Φοιτητικού Συλλόγου, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, εφεύρισκε διάφορες αφορμές για να παρακωλύει τη διαδικασία. Ενδεικτικό είναι ότι από την αρχή της ημέρας η διαδικασία διεκόπη 3 φόρες από τη συγκεκριμένη πολιτική δύναμη.

Το αποκορύφωμα ήταν, βέβαια, όταν, μετά από κάποια γεγονότα που έλαβαν χώρα στους Φοιτητικούς Συλλόγους Νομικής και Οικονομικού και τα οποία δεν επηρέασαν καθοριστικά με κάποιο τρόπο το δικό μας Φοιτητικό Σύλλογο, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτικού εξαφανίστηκε από την εκλογική διαδικασία παίρνοντας μαζί της και το τετράδιο με τα πρακτικά. Παρά την εκπεφρασμένη βούληση όλων των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων και την πίεση για τη συνέχιση των εκλογών, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν εμφανίστηκε παρά κάμποσες ώρες μετά για να μας ανακοινώσει ότι η διαδικασία δεν θα συνεχιστεί, την ίδια στιγμή που σε Νομική και Οικονομικό οι εκλογές διεξάγονταν κανονικά. Κατά τη γνώμη μας, είναι σαφές ότι αιτία για την στάση της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ήταν ότι εξ’ αρχής δεν είχε πρόθεση να εγγυηθεί την εκλογική διαδικασία στο Φοιτητικό Σύλλογο του Πολιτικού.

Μετά από αυτά, η Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή του Συλλόγου συνεδρίασε και αποφάσισε εκ νέου και από την αρχή διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας, σε ημερομηνία που θα οριστεί σε νέα συνεδρίαση σήμερα 19/5 στις 15:00. Προς ώρας, το περιεχόμενο των καλπών και όλα τα υπόλοιπα έγγραφα της διαδικασίας έχουν ήδη καταστραφεί.

Από πλευράς μας, καλούμε τους συμφοιτητές μας και τις συμφοιτητήτριές μας να συμμετέχουμε μαζικά στην εκλογική διαδικασία του Συλλόγου, όποτε αυτή οριστεί και να δώσουμε την απάντηση που αξίζει σε όσους εναντιώνονται με λόγια ή πράξεις στη δημοκρατία των Συλλόγων. Δεν θα αφήσουμε ούτε τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ούτε και κανέναν άλλο να στερήσει από το Σύλλογο το δικαίωμά του να εκφραστεί συλλογικά και δημοκρατικά.

Σε καιρούς που η δημοκρατία απειλείται, η νεολαία ασφυκτιά και ο ατομισμός φαντάζει ως η μόνη λύση, επιμένουμε να μαχόμαστε συλλογικά για τη δημοκρατία για τη γενιά μας, για το μέλλον μας.

 

Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση σχήμα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΡΑΣ-ΕΑΑΚ Πολιτικού Νομικής)
Αριστερή Ενότητα (Αρ.Εν.) Πολιτικού Νομικής

Για να σταθούμε αντάξιοι στο ύψος των ευθυνών μας, Για την άνοιξη των αγώνων της γενιάς μας

Βρισκόμαστε σε μία συγκυρία μετά την υπογραφή του 3ου Μνημονίου και την υιοθέτηση των πιο σκληρών νεοφιλελεύθερων πολιτικών από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία βρίσκεται σε πλήρη σύμπλευση με τις πολιτικές της ΕΕ και του ΔΝΤ. Βάσει αυτών βιώνουμε μία συνθήκη, όπου η επίθεση από πλευράς κυρίαρχων είναι πολυμέτωπη από τη διεθνή πολιτική σκηνή μέχρι το εσωτερικό των σχολών μας· η προσφυγική κρίση εντείνεται ακόμη περισσότερο, ύστερα και από τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έρχεται να χτυπήσει ακόμη περισσότερο τους/τις νέους/νέες εργαζόμενους/ες και ταυτόχρονα η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προχωράει μέσω της υλοποίησης του ν. Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου και του επικείμενου νομοσχεδίου Φίλη. Όλα αυτά δημιουργούν μία συνθήκη όπου η ελληνική νεολαία περιγράφεται από την κυρίαρχη ρητορεία ως μία νεολαία που «τη χάσαμε», εμείς όμως επιλέγουμε να δείχνουμε πως είμαστε εδώ και αντιστεκόμαστε δημιουργώντας δικές μας, νέες συλλογικές αναπαραστάσεις.

Ακριβώς λόγω της αναγκαιότητας που επιτάσσει η παραπάνω συγκυρία, τα σχήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς που δρουν στον κοινωνικό χώρο του Πανεπιστημίου έχουμε προβεί σε μία πληθώρα κοινών, οριζόντιων και δημοκρατικών διαδικασιών. Για εμάς η αναγκαιότητα των κοινών διαδικασιών σχετίζεται άμεσα με την κουβέντα που ανοίγουμε καθημερινά στους συλλόγους μας για ένα νέο διεκδικητικό φοιτητικό κίνημα το οποίο θα μπορέσει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή του αγώνα από κοινού με τους εργαζόμενους και το λαό για να πάει η ζωή  μας αλλιώς . Στη βάση των παραπάνω, θεωρούμε ότι τόσο οι εξελίξεις στο κεντρικοπολιτικό όσο και η αδυναμία της αριστεράς να συσπειρώσει σε ένα, εναλλακτικό και ηγεμονικό σχέδιο τον λαϊκό και νεολαιίστικο παράγοντα, μας φέρνουν αντιμέτωπους/-ες με τις παθογένειες μας και την τα όρια των επιμέρους πολιτικών σχεδίων.

Με τον τρόπο αυτό, στοχεύουμε η αριστερά, τόσο σε ευρύτερο κοινωνικό όσο και σε φοιτητικό επίπεδο, να αποκτήσει την κοινωνική χρησιμότητα που θα πετύχει υλικές νίκες στο σήμερα και να εμβαθύνει τις ανασυνθετικές διεργασίες στο εσωτερικό της. Αυτό θα έχει νόημα ως μία εξώστρεφη διαδικασία, που δε θα αναλώνεται σε μία εσώστρεφη κουβέντα που αφορά μόνο τα ήδη οργανωμένα κομμάτια της φοιτητικής κοινότητας, αλλά πολύ περισσότερο μία αριστερά που αντιλαμβάνεται την ανάγκη να συνεχίσει και να βαθύνει τον από κοινού βηματισμό της εντός των φοιτητικών συλλόγων, αποτελώντας τον ανασταλτικό και ανατρεπτικό παράγοντα στη νεοφιλελεύθερη επίθεση εντός αλλά και εκτός Παν/μίων. Ως σχήματα που συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο και καταγραφόμαστε στις σχολές μας μέσω των ενωτικών μας ψηφοδελτίων στην «Αριστερή Ανατρεπτική Συνεργασία ΕΑΑΚ – ΑΡΕΝ – ΑΡΔΙΝ και ανένταχτοι/ες αγωνιστές/στριες», με βασικούς μας στόχους αφενός την ίδια την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και των διαδικασιών τους και αφετέρου την έκφραση ενός μαζικού και πλειοψηφικού ρεύματος αμφισβήτησης της ασκούμενης πολιτικής, θεωρούμε ότι στις φετινές φοιτητικές εκλογές, ως μία στιγμή στο συνεχές των κοινών διαδικασιών και πρακτικών εντός των Φ.Σ., και συνεχίζουμε σε ένα δρόμο ισότιμης, δημοκρατικής και οριζόντιας κουβέντας και ζύμωσης μεταξύ μας που επιθυμούμε να λειτουργήσει ταυτόχρονα ως επιστέγασμα αλλά και ως εφαλτήριο για την περαιτέρω πολιτική μας συνεργασία.

Με τα μάτια μας στραμμένα στους συνομηλίκους μας στη Γαλλία και με την επίγνωση ότι οι ευθύνες της Αριστεράς στην Ελλάδα ολοένα και αναβαθμίζονται, δίνουμε από κοινού τη μάχη της γενιάς μας.

ΡΑΣ/ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ Πολιτικού

ΡΑΠαΝ-ΣΑΦΝ/ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ Νομικής

ΑΝΑΣΑ/ΕΑΑΚ-Αντί της Σιωπής/ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ Παντείου

ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ Νομικής ΑΠΘ

ΑΝΟΜΙΑ/ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ Ιστορικού Αρχαιολογικού ΑΠΘ

Κάλεσμα στα σχήματα των ΕΑΑΚ και του ΑΡΔΙΝ για κοινό παναθηναϊκό μάζεμα

«Μπορούμε κι εμείς να κάνουμε την κατάσταση εξαιρετική»

Βρισκόμαστε σε μία κατάσταση όπου η επίθεση από πλευράς κυρίαρχων είναι πολυμέτωπη από τη διεθνή πολιτική σκηνή μέχρι τις Σχολές μας. Με την ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ και την υπογραφή του 3ου Μνημονίου και την αντιπροσφυγική πολιτική που υλοποιεί η παρούσα συνθήκη είναι «παράδεισος»για τους επίσημους πολιτικούς εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού. Η προσφυγική κρίση εντείνεται ακόμη περισσότερο, ύστερα και από τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έρχεται να χτυπήσει ακόμη περισσότερο τους/τις νέους/νέες εργαζόμενους/ες και ταυτόχρονα η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προχωράει μέσω της υλοποίησης του ν. Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου και του επικείμενου νομοσχεδίου Φίλη.

Όλα αυτά δημιουργούν μία συνθήκη όπου η ελληνική νεολαία περιγράφεται από την κυρίαρχη ρητορεία ως μία νεολαία που «τη χάσαμε». Η ενσωμάτωση στο TINA μίας μεγάλης μερίδα του κόσμου της νεολαίας και της εργασίας και η συνακόλουθη αδυναμία δημιουργίας ισχυρών κοινωνικών αντιστάσεων είναι μία πραγματικότητα. Ωστόσο, είναι μία πραγματικότητα που μέσα της ενυπάρχει ταυτόχρονα η μεγάλη παρακαταθήκη του ΟΧΙ της ελληνικής νεολαίας στις 5/7 και το μεγάλο και πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης στους/στις πρόσφυγες.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να παραδεχτούμε πως οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς μέσα στις Σχολές δε καταφέραμε να δημιουργήσουμε αντιστάσεις στο εσωτερικό των Συλλόγων μας ενάντια στο νέο Ασφαλιστικό νομοσχέδιο και να ανοίξουμε τη συζήτηση για το τι φέρνει το νομοσχέδιο Φίλη καθώς και το ψευδεπίγραφο του «εθνικού διαλόγου». Κι αυτό θα πρέπει να αναλυθεί και υπό το πρίσμα μίας γενικότερης κατάστασης που σχετίζεται με την φαινομενική μη εναλλακτική.

Εμείς ωστόσο θεωρούμε πως οι καιροί είναι πολύ ενδιαφέροντες. Καθώς θεωρούμε πως πάντα όλα έχουν πολύπλευρες όψεις και συνεπώς τα πάντα είναι δυναμικά. Από τη μεριά μας θεωρούμε πως από μία άποψη είναι μία καλή περίοδος για να επιστρέψουμε στους κοινωνικούς μας χώρους απαλλαγμένες/οι από τις διαχωριστικές και τους ανταγωνισμούς του παρελθόντος. Κι αυτό όχι μόνο λόγω της ήττας πολιτικών σχεδίων, αλλά βασικά γιατί κάνουμε πλέον όλες και όλοι την παραδοχή πως η Αριστερά πρώτα και κύρια πρέπει να είναι κοινωνικά χρήσιμη. Κι αυτή η κοινωνική χρησιμότητα, που να απαντάει στις ανάγκες με υλικό αποτύπωμα στο σήμερα, δεν δημιουργείται μέσα από την καθαρότητα των πολιτικών γραμμών, την περιχαράκωση και τις λογικές πρωτοπορίας.

Σε αυτό το πλαίσιο τα σχήματα της δικτύωσής μας από την αρχή του έτους, και έχοντας κάνει αυτοκριτική για την τοποθέτησή μας αναφορικά με το ζήτημα μίας αριστερής κυβέρνησης, προσπαθήσαμε να πυροδοτήσουμε μία σειρά ανασυνθετικών διεργασιών στο εσωτερικό των Συλλόγων μας. Όλη τη χρονιά προσπαθούμε από κοινού με τις/τους συντρόφισσες/ους από τα ΕΑΑΚ και το ΑΡΔΙΝ, να δημιουργήσουμε μία νέα πολιτική ποιότητα και σε κάποιες περιπτώσεις μία νέα πολιτική πρακτική. Επιθυμούμε να δείξουμε με τον πλέον κρυστάλλινο τρόπο πως σεβόμενες/οι τις χρονικότητες των συλλογικοτήτων, τις ιδιαιτερότητες του εκάστοτε κοινωνικού χώρου, τις διαφορετικότητες των ιδεολογικοπολιτικών καταβολών, η ανασυνθετική διαδικασία είναι μία διαρκής διαδικασία μετασχηματισμού όχι όμως στη σφαίρα του φαντασιακού, αλλά στην σφαίρα του πραγματικού και της κοινωνικής ανάγκης.

Η ανασυνθετική διαδικασία είναι για εμάς ένα συνεχές πολιτικών και  κινηματικών διεργασιών και συντονισμού της ριζοσπαστικής  και αντικαπιταλιστικής αριστεράς πουανοίγει την προοπτική για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού λόγου ικανού να απαντάει στις ανάγκες των φοιτητών/τριων , να σπάσει την κρίση της πολιτικής εκπροσώπησης και να συμβάλλει στην ανασυγκρότηση των συλλογικών διεργασιών των Συλλόγων και του Φοιτητικού Κινήματος. Είναι σε πρώτο χρόνο μια διαδικασία αυτοκριτικής και αλληλοώσμωσης, αυτοκριτική γιατί τα σχέδια της αριστεράς φαίνεται  να μην απαντούν στις ανάγκες της νεολαίας και δε στέκονται ικανά να δημιουργήσουν ένα διαρκές αγώνα για τη  νέα γενιά. Αλληλοώσμωσης, γιατί τα διαφορετικά ρεύματα της αριστεράς έχουν όλα να δώσουν στη συζήτηση για μία Νέα Φοιτητική Αριστερά, απαλλαγμένη από τις παθογένειες και τις ανεπάρκειες του παρελθόντος.

Από την αρχή της χρονιάς έχουμε μετρήσει αρκετά βήματα σε αυτή τη διαδικασία σαφώς όχι με τους ίδιους  χρόνους και ένταση ανά κοινωνικό χώρο αλλά μέσα από κοινό πολιτικό και κινηματικό συντονισμό δώσαμε ένα διαφορετικό στίγμα για την φοιτητική αριστερά.  Όλα αυτά θα πρέπει να ενταθούν στο επόμενο διάστημα με τη προοπτική να βαθύνει η πολιτική κουβέντα και να δημιουργήσουμε εκείνους τους όρους που θα σπάσουν την απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και της ίδια της πολιτικής αλλά πολύ περισσότερο να δημιουργήσουμε την κοινή συνισταμένη που συγκροτεί τη νεα γενιά να αντισταθεί στο υπάρχον και να χτίσει το μέλλον της με άλλους όρους στη βάση των αναγκών της. Αυτή η διαδικασία δε μπορεί παρά να περνά και από τις φοιτητικές εκλογές, ένα σταθμό σε αυτή τη διαδικασία που θα αποτελέσει την αρχή  για να χτίσουμε τις αντιστάσεις της Αριστεράς, του Φοιτητικού Κινήματος και την θετική αφήγηση και προοπτική για το πανεπιστήμιο και τη νέα γενιά.

Ακριβώς επειδή οι ανασυνθετικές διαδικασίες και οι διαδικασίες που εκτός των άλλων προσβλέπουν στην ανασυγκρότηση του ίδιου του Φοιτητικού Κινήματος, για εμάς πρέπει να είναι οριζόντιες και δημοκρατικές, ώστε να μπορούν όλες και όλοι να συμμετέχουν, θεωρούμε πως και το στάδιο πριν τις φοιτητικές εκλογές θα πρέπει να γίνει με αυτή τη λογική. Γι’ αυτούς τους λόγους καλούμε όλα τα σχήματα των ΕΑΑΚ και του ΑΡΔΙΝ καθώς και ανένταχτες/ους συαγωνίστριες/ες, σε παναθηναϊκό μάζεμα σχημάτων στη βάση αποκρυστάλλωσης όλων των κοινών διαδικασιών, ώστε να συζητήσουμε πάνω στην κοινή μας εκλογική κάθοδο και την πανελλαδικότητα της εμβέλειας αυτών των διαδικασιών μέσα στην εβδομάδα του Πάσχα. Για να κάνουμε αυτό που λένε οι συναγωνίστριες/στες μας στη Γαλλία και να κάνουμε την κατάσταση εξαιρετική, θα πρέπει να σκορπίσουμε τις στάχτες του παλιού κόσμου πρώτα. Και ψήγματα του παλιού κόσμου φέρουμε και εμείς οι ίδιες και ίδιοι, ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μη φοβηθούμε το καινούργιο που μπορεί να είναι πολύ πιο ευθύ, ειλικρινές και δημοκρατικό.

Συντονιστικό σχημάτων Αριστερής Ενότητας.

Να κάνουμε την κατάσταση εξαιρετική. Να σκορπίσουμε τις στάχτες του παλιού κόσμου

Κάλεσμα σε κοινό θεματικό σχήμα των δυνάμεων ΕΑΑΚ-ΑΡ.ΕΝ.-ΑΡ.ΔΙ.Ν και ανένταχτων συναδέλφων/φισσών  ΝΟΠΕ για κοινό φεστιβάλ ΝΟΠΕ

Βρισκόμαστε σε μία συγκυρία όπου η επίθεση από πλευράς κυρίαρχων είναι πολυμέτωπη από τη διεθνή πολιτική σκηνή μέχρι το εσωτερικό των σχολών μας· η προσφυγική κρίση εντείνεται ακόμη περισσότερο, ύστερα και από τη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο έρχεται να χτυπήσει ακόμη περισσότερο τους/τις νέους/νέες εργαζόμενους/ες και ταυτόχρονα η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προχωράει μέσω της υλοποίησης του ν. Διαμαντοπούλου/Αρβανιτόπουλου και του επικείμενου νομοσχεδίου Φίλη. Όλα αυτά δημιουργούν μία συνθήκη όπου η ελληνική νεολαία περιγράφεται από την κυρίαρχη ρητορεία ως μία νεολαία που «τη χάσαμε», εμείς όμως δείχνουμε πως είμαστε εδώ και αντιστεκόμαστε δημιουργώντας δικές μας, νέες συλλογικές αναπαραστάσεις. Με φωτεινό φάρο το γαλλικό νεολαιίστικο κίνημα που εναντιώνεται στο νέο εργασιακό νόμο, στις νέες συνθήκες εργασίας και στο κράτος εκτάκτου ανάγκης που έχει επιβληθεί στη Γαλλία, εμπνεόμαστε από το θάρρος τους, τη δημιουργικότητά τους και τη φαντασία τους. Καλούμε, λοιπόν, όπως έχει συζητηθεί και από τις/τους συντρόφισσες/ους ΕΑΑΚ, ΑΡ.ΕΝ. και ΑΡ.ΔΙ.Ν. Νομικής, σε κοινό θεματικό σχήμα για ένα από κοινού πολιτιστικό-πολιτικό φεστιβάλ στο ΝΟΠΕ, την Τετάρτη 20/4 στις 16.00 στο αίθριο ανάμεσα στο νέο και παλαιό κτήριο του ΝΟΠΕ, για να επαναοικιοποιηθούμε τις σχολές μας και να δημιουργήσουμε μία νέα καθημερινότητα.

 

                                                         ΡΑΣ/ΕΑΑΚ και ΑΡΕΝ Πολιτικού

Η (αναπόφευκτη) σύγκρουση των δυο κόσμων

  Εάν ένα μόνο θέμα έπρεπε και μπορούσαμε να ιεραρχήσουμε ως το σημαντικότερο της περιόδου, αυτό θα ήταν σίγουρα το προσφυγικό. Κι αυτό όχι μόνο γιατί έχει διαμορφώσει τις ζωές αμέτρητων ανθρώπων τον τελευταίο χρόνο, ούτε και μόνο επειδή φαίνεται πως έχει έρθει να αλλάξει μια για πάντα το πρόσωπο της Ευρώπης. Όχι μόνο γιατί μας θυμίζει τι σημαίνει ιμπεριαλιστικός πόλεμος και τι φονταμενταλισμός, και όχι απλώς επειδή δεν μας αφήνει να ξεχάσουμε ποια είναι η έμπρακτη αλληλεγγύη και ποιος ο ρόλος της στις ζωές μας. Όλα αυτά αποτελούν πλευρές, διαφορετικά αλλά αλληλένδετα κομμάτια του ίδιου προβλήματος: σε ποιο βαθμό είναι ασύνδετος ένας καταστροφικός πόλεμος, όπως αυτός που βλέπουμε να συνεχίζεται ακάθεκτος στη Συρία, με ένα καπιταλιστικό σύστημα σε βαθιά κρίση; Ποιο χώρο καταλαμβάνει το φασιστικό αντανακλαστικό μερίδας των κατοίκων της Ευρώπης και ποιο το ευρύ κίνημα αλληλεγγύης που προσπαθεί να απαντήσει στις ανάγκες των προσφύγων;

Κάνοντας την παραδοχή ότι ο καπιταλισμός, ως οικονομικό σύστημα και ως τρόπος οργάνωσης των ανθρώπινων κοινωνιών, ιστορικά έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να ακολουθεί για πολύ μια ευθύγραμμη και ομαλή πορεία, αλλά ανακυκλώνει κρίσεις που, τελικά, ως αιτία έχουν το ίδιο το σύστημα, ακολουθεί η δεύτερη παραδοχή. Αφού οι κρίσεις αυτές δεν μπορούν να αμφισβητήσουν τα σύστημα που τις γεννά, ο καπιταλισμός πρέπει να βρει τρόπους να τις αντιμετωπίζει στο εσωτερικό του. Ο πόλεμος, λοιπόν, έρχεται να απαντήσει ακριβώς σε αυτήν την ανάγκη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό που πετυχαίνει ο πόλεμος στη Συρία και η ύπαρξη του ISIS, μεταξύ άλλων, είναι να προσανατολίζει την κοινή γνώμη στο «πρόβλημα» των προσφυγικών ροών και στην αντίθεση Ευρωπαίος-πρόσφυγας. Αυτό σημαίνει ότι, ταυτόχρονα, αποπροσανατολίζει από την εκάστοτε κάθε φορά κυρίαρχη αντίθεση, όπως, για παράδειγμα, είναι αυτή του εργαζόμενου-εργοδότη, καθώς και από πολλές άλλες εξελίξεις στην οικονομική σφαίρα που προμηνύουν την περαιτέρω σκλήρυνση της λιτότητας αφενός και τη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ εχόντων και μη εχόντων αφετέρου. Με απλά λόγια, στην Ελλάδα της άνοιξης του 2016, λίγοι/ες έμαθαν για το νέο πιστωτικό γεγονός που ετοίμαζε το ΔΝΤ για τη χώρα, για το τεράστιο κίνημα αντίστασης στην αναδιάρθρωση του εργασιακού τομέα στη Γαλλία και για τον εξαναγκασμό πολλών εργαζομένων, από εξίσου πολλούς και διαφορετικούς εργασιακούς χώρους, να υπογράψουν συμβάσεις εργασίας που μοιάζουν να προέρχονται από οργουελική ταινία τρόμου, αλλά όλοι/ες άκουσαν για τους πρόσφυγες που απειλούν τις συνθήκες υγιεινής στο κέντρο της Αθήνας, για τους πρόσφυγες που απειλούν να ισλαμοποιήσουν τα δυτικά κοσμικά κράτη και να αλλοιώσουν τις νεωτερικές τους αξίες, για τους πρόσφυγες που πόσους τέλος πάντων να αντέξει και η καημένη η Ευρώπη.

 

Απέναντι σε μια πρωτοφανή κατάσταση που θα έφερνε σε αμηχανία και τον πιο ικανό κοινωνικό επιστήμονα, παρατηρείται η εμφάνιση δυο αντίθετων μεταξύ τους και εξίσου ισχυρών τάσεων, που συνυπήρχαν μέχρι στιγμής σε μια εύθραυστη ανακωχή: από τη μία, έχουμε τον κόσμο του φασισμού, που στρέφεται ενάντια στα θύματα του πολέμου και υλοποιεί στο σήμερα αυτό που θεωρητικά φοβάται ότι φέρνουν μαζί τους οι πρόσφυγες, και από την άλλη, τον κόσμο της αλληλεγγύης, που σε μια συνθήκη που η έννοια του συλλογικού, αλλά και πολλά από τα σημεία αναφοράς που είχαμε ως κοινωνία μέχρι τώρα, μοιάζουν να έχουν απονοηματοδοτηθεί εντελώς, έχει επιδείξει ένα ισχυρό αντανακλαστικό υπέρ των ανθρώπων αυτών, το μοναδικό που αυτή τη στιγμή προσπαθεί να απαντήσει στις ανάγκες τους. Σε μια Ευρώπη που πλέον δεν θυμίζει σε τίποτα τη χρυσή, μεταπολεμική τριακονταετία, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διεθνών συνθηκών με στόχο την εξάλειψη της φασιστικής απειλής, η αντιδραστική παλινόρθωση αφενός, δηλαδή η επιστροφή στο δημόσιο λόγο και στην πολιτική ζωή, αλλά και στη νοοτροπία των ανθρώπων, ακροδεξιών και ρατσιστικών ιδεών και πρακτικών, και η επίθεση στους «από κάτω», είτε αυτοί είναι εργαζόμενοι, είτε πρόσφυγες/ μετανάστες, είτε απλώς «διαφορετικοί», αφετέρου, συνθέτουν τη νέα, δυστοπική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δεν έχει εμπεδωθεί, ευτυχώς, ακόμη, πράγμα που αποδεικνύει ακριβώς το τεράστιο κίνημα αλληλεγγύης πανευρωπαϊκά, που έχει αναπτύξει κάτι σαν δίχτυ προστασίας των προσφύγων από την απόλυτη εξαθλίωση, αλλά και των ευρωπαϊκών κοινωνιών από τη λήθη για το τι σημαίνει φασισμός και τι προσφυγιά, και από την πλήρη απώλεια βασικών αντανακλαστικών ανθρωπιάς. Οι δυο αυτοί κόσμοι, που συνθέτουν μια βαθιά αντιφατική ευρωπαϊκή και ελληνική πραγματικότητα, ήταν που συγκρούστηκαν την Παρασκευή 8/4 στον Πειραιά, όταν η συγκέντρωση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής συνάντησε την αντιφασιστική πορεία των αλληλέγγυων. Οι δυο αυτοί κόσμοι είναι που πρέπει να συνεχίσουν να συγκρούονται, μέχρι κανένας άνθρωπος να μην θεωρείται λαθραίος ή κατώτερος, μέχρι οι ιμπεριαλιστικοί (και όλοι οι υπόλοιποι) πόλεμοι να θεωρούνται παρελθόν, μέχρι να πάψουν να θυσιάζονται ανθρώπινες ζωές για χάρη της Ευρώπης-φρούριο, και μέχρι, επιτέλους, να καταλάβουμε ποια είναι αυτά που πραγματικά μας διαχωρίζουν και για ποια πρέπει να πολεμάμε μαζί.

φοβηθηκα